Karol Adwentowicz

Karol Adwentowicz (ur. 19 października 1871 w Wielogórze koło Radomia, zm. 19 lipca 1958 w Warszawie) – mąż Ireny Grywińskiej, aktor teatralny i filmowy, reżyser, dyrektor teatrów, m.in. Teatru Kameralnego w Warszawie.

Występy, początkowo na scenie amatorskiej, rozpoczął w 1894. W roku 1900 został zaangażowany do zespołu Teatru Miejskiego we Lwowie gdzie grał do 1912, zdobywając sławę jednego z najwybitniejszych aktorów modernistycznych, m.in. dzięki rolom Oswalda w Upiorach H.Ibsena (1907) i Hamleta (1907).

W latach 1914-1915 żołnierz Legionów Polskich, w czasie okupacji więzień Pawiaka.

W okresie międzywojennym grywał w objazdach i gościnnie (m.in. w inscenizacjach L.Schillera: hr Henryk w Nie-Boskiej Komedii Z.Krasińskiego w 1926; Lucyfer w Samuelu Zborowskim J.Słowackiego w 1927). W latach 1929-1930 kierował Teatrem Miejskim w Łodzi a od 1932 do wybuchy wojny założonym przez siebie Teatrem Kameralnym w Warszawie. W 1934 zagrał tytułową rolę w filmie Przeor Kordecki — Obrońca Częstochowy w reżyserii Edwarda Puchalskiego.

W 1945 kierował Teatrem Śląskim w Katowicach, na przełomie roku 1945/1946 Teatrem Powszechnym w Krakowie, w latach 1948-1950 Teatrem Powszechnym w Łodzi. Od 1950 był związany na stałe z Teatrem Polskim w Warszawie (m.in. prof. Sonnenbruch w Niemcach L.Kruczkowskiego w 1949).

Jest zaliczany do grona wybitnych polskich aktorów tragicznych 1. połowy XX w., głównie z uwagi na stworzoną przez siebie kreację Hamleta w sztuce Williama Szekspira, w której występował przez 23 lata.

Laureat nagrody państwowej w 1955.

W Łodzi jego nazwisko nosi ulica w dzielnicy Widzew.