Edyta Górniak

Kariera

Edyta Górniak podczas koncertu w Sosnowcu (10.06.2006)

Debiutowała w programie telewizyjnym Zbigniewa Górnego Śpiewać każdy może w 1989, a już kilka miesięcy później wzięła udział w koncercie „Debiuty” na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie otrzymała wyróżnienie za piosenkę Zły chłopak z repertuaru Lory Szafran. W ciągu czterech następnych lat była główną gwiazdą w Metrze, najpopularniejszym musicalu w polskiej historii, oraz w dwóch przedstawieniach muzycznych: Do grającej szafy grosik wrzuć – z klasycznymi polskimi popowymi przebojami sprzed ery rock and rolla i Brel – z polskimi wersjami piosenek francuskiego barda Jacquesa Brela.

W lipcu 1993 Edyta Górniak wzięła udział w szwedzkim Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn, gdzie zdobyła trzecią nagrodę. W 1994 roku Edyta była pierwszym artystą z Polski startującym w Konkursie Piosenki Eurowizji. Interpretacja zdecydowała o przyznaniu jej wysokiego, drugiego miejsca, za piosenkę To nie ja (Once In A Lifetime).

Piosenka To nie ja była przełomem w karierze wokalistki w Polsce, zostając jednym z większych przebojów roku 1994. Artystka podpisała kontrakt z małą wytwórnią fonograficzną ORCA, której właścicielem był Wiktor Kubiak, producent musicalu „Metro”, a następnie wieloletni manager Edyty. Dzięki niemu piosenkarka zadebiutowała singlem „To nie ja”/„Once In A Lifetime”, który sprzedawany był jesienią 1994 w Polsce, Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Artystką zainteresował się wówczas polski oddział koncernu EMI – Pomaton EMI, który podpisał z nią, poprzez niezależną wytwórnię Kubiaka, kontrakt płytowy.

Jej pierwszy studyjny album Dotyk ukazał się w następnym roku i rozszedł się w liczbie pół miliona egzemplarzy w samej Polsce, przynosząc przeboje Jestem kobietą czy tytułowy Dotyk. Album został też uhonorowany nagrodą polskiego przemysłu płytowego Fryderyk '95 w kategorii „Fonograficzny Debiut Roku”. W roku 1996 Górniak podpisała w Londynie kontrakt z wytwórnią EMI International na nagranie pięciu albumów. Kontynuowała jednak nagrywanie dla polskiego rynku, lansując wówczas trzy następne przeboje w Polsce: Kolorowy wiatr (polską wersję przeboju Colors Of The Wind do filmu Disneya Pocahontas, Love Is On The Line (klubowy hit napisany dla Edyty przez Kylie Minogue) oraz To Atlanta (polski hymn Igrzysk Olimpijskich '96).

Edyta wydała swój pierwszy anglojęzyczny album Edyta Górniak rok później, we współpracy z producentem muzycznym Chrisem Neilem, odpowiedzialnym za międzynarodowy sukces Céline Dion. Neil był pod wrażeniem możliwości wokalnych piosenkarki, co skłoniło go do realizacji, jak powiedziała kiedyś Edyta, „najbardziej profesjonalnej płyty, jaką było mi dane nagrać w mojej karierze”. Swoich przebojów nie bali się podarować Edycie najwybitniejsi kompozytorzy świata, tacy jak np. Billy Steinberg, gdyż w wykonaniu takiej solistki nie mogły się zmarnować. Prace nad płytą trwały ponad półtora roku. Jednak umiarkowany sukces singli When You Come Back To Me i One & One, odnoszących pewne lokalne sukcesy, nie pozwolił albumowi zdobyć międzynarodowego sukcesu, a jego sprzedaż za granicą wyniosła 200 tysięcy egzemplarzy, ale także 150 tysięcy w samej Polsce.

Pierwszy z singli stał się przebojem szczególnie w Skandynawii, Portugalii (gdzie utrzymywał się w Top 10 przez prawie pół roku) i w krajach azjatyckich (zrealizowany do niego klip osiągnął 3. miejsce na liście przebojów azjatyckiej MTV, zaraz po Spice Girls i Madonnie). Album już po kilku tygodniach sprzedaży w Norwegii zyskał status Złotej Płyty, natomiast Srebrnej w Portugalii.

Podczas promocji pierwszego zagranicznego albumu Górniak wylansowała też kolejne dwa przeboje nagrane dla polskiej publiczności: Lustro (polską wersję przeboju Reflection z filmu [The Walt Disney Company|Disneya]] Mulan) oraz Dumka na dwa serca (temat przewodni najdroższego polskiego filmu XX wieku Ogniem i mieczem nagrany w duecie z Mietkiem Szcześniakiem). Ten ostatni hit był nagradzany jeszcze wiele lat później - w marcu 2006 roku wygrał plebiscyt na Najpiękniejszą piosenkę z sercem zorganizowany przez TVP1 i radio RMF FM przy okazji akcji „Serce masz tylko jedno”, natomiast w październiku 2007 roku zdobył Złotą Kaczkę "Filmu" dla najlepszej piosenki filmowej 50-lecia.

W roku 1999 Górniak rozpoczęła dużą trasę koncertową Live '99 po Polsce, obejmująca 11 koncertów w 11 miastach. Podczas jej trwania powstał koncertowy album Live '99. Trasa rozpoczęła się 8 kwietnia koncertem w Gdyni, a zakończyła prawie miesiąc później, 4 maja w warszawskiej Sali Kongresowej. Na potrzeby płyty wykorzystano koncerty zarejestrowane w Krakowie i Warszawie, choć rejestrowany był również koncert w Łodzi. Na płycie znalazło sie 14 piosenek, część z nich niestety nie zmieściła się na album. Na krążku nie znalazły się takie piosenki jak: "Linger" , "That's The Way I Feel About You", "One & One", "Szczęśliwej drogi już czas" czy "Będę śniła". Łączna liczba widzów podczas trasy to około 11.000 osób. Jesienią artystka promowała płytę m.in. podpisując ją w salonach EMPiK w Krakowie (21 X 1999), Poznaniu (29 X 1999), Łodzi (4 XI 1999), Warszawie (6 XI 1999), Szczecinie (8 XI 1999), Katowicach (16 XI 1999), Wrocławiu (18 XI 1999) oraz Rzeszowie (23 XI 1999).

W roku 2000 Edyta ruszyła w swoją pierwszą plenerową trasę po Polsce o nazwie "Julia". Trasa miała za zadanie promocję słuchowiska radiowego RMF FM. Trasa miała rozpocząć się 2 lipca koncertem w Szczecinie. Rozpoczęła się jednak dzień później, 3 lipca w Poznaniu. Kolejne koncerty odbyły się we Wrocławiu (4 lipca), Krakowie (5 lipca), Łodzi (6 lipca), Warszawie (7 lipca). Ostatni koncert w Gliwicach (8 lipca) został odwołany z powodu bardzo trudnych warunków atmosferycznych (ulewny deszcz). Koncert w Krakowie został zarejestrowany przez TVP1 i miał swoją premierę 15 grudnia. Koncert zawierał tylko część piosenek, które Edyta wykonywała podczas trasy. W track liście nie znalazły się m.in. "Szczęśliwej drogi już czas", "That's The Way I Feel About You" czy "To nie ja".

W roku 2001 Edyta rzadko pojawiała się publicznie, koncentrując się na nagrywaniu nowej płyty. 12 marca odwiedziła Liceum ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Skierniewicach, z pierwszą w swojej karierze tego typy wizytą. Entuzjastycznie przyjęta przez skierniewicką młodzież artystka zdecydowała się pojawić jeszcze w szkołach średnich w Olsztynie i Łodzi (20 X 2004).

W roku 2002 wytwórnia EMI International rozwiązała kontrakt z Edytą, ale wokalistka podpisała nowy, z Virgin Germany. Wówczas w Polsce ukazał się kolejny międzynarodowy album artystki Perła, wyprodukowany przez producencki team Absolute odpowiedzialny za sukces grupy Spice Girls, ponownie zawierający piosenki słynnych twórców jak np. Rick Nowels. W polskiej edycji album zawierał dodatkową polskojęzyczną płytę, z nagraniami wyłącznie dla polskich fanów, która przyniosła przeboje Jak najdalej czy Nie proszę o więcej.

Tego samego roku Górniak została poproszona o zaśpiewanie polskiego hymnu narodowego podczas Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej. Występ ten odebrany był później z mieszanymi odczuciami, Polacy nie zaakceptowali bowiem nowej aranżacji hymnu. W roku 2003 angielska część Perły miała międzynarodową premierę pod tytułem Invisible, zawierając dodatkowo klubowy hit Impossible, który spodobał się w krajach niemieckojęzycznych. W nowym wizerunku artystycznym piosenkarki w Europie, według zamysłu wytwórni, pozostało tylko imię Edyty. Album nie okazał się komercyjnym sukcesem, sprzedając się kilkakrotnie gorzej niż poprzedni, lecz z dosyć dobrym rezultatem jego polskiej wersji Perła, która została tam sprzedana w czasach kryzysu fonograficznego w liczbie 35 tysięcy egzemplarzy. Rok później Virgin rozwiązało kontrakt z Edytą, a po dziesięciu latach współpracy opuściła ona także swoją polską wytwórnię Pomaton EMI.

27 marca 2004, o godzinie 9:11, Edyta urodziła syna Allana. W tym czasie wokalistka założyła również własną niezależną wytwórnię płytową EG.Production. Nawiązała wtedy współpracę z nieznanym duetem polskich producentów muzycznych Mathplanete, aby nagrać nowy album w całkiem nowym stylu, z klubową muzyką chillout. Pierwszym efektem prac był singiel z francuskojęzyczną piosenką Lunatique, który ukazał się w maju 2005 roku. Jednak jego promocja nie nabrała rozmachu i rozgłosu w mediach, jaki towarzyszył wcześniejszym powrotom Górniak na rynek muzyczny (1997, 2002). 29 listopada 2004 odbywa się premiera singla "Krople chwil...".

11 listopada 2005 roku Edyta poślubiła ojca jej dziecka, gitarzystę jej zespołu Dariusza Krupę. A już w grudniu 2005 roku Górniak zaprezentowała drugi utwór przygotowany z Mathplanete, Sexuality. W styczniu 2006 roku w miesięczniku Playboy ukazała się ekskluzywna sesja wokalistki autorstwa Marleny Bielińskiej (m.in. Vogue) i Tomasza Drzewińskiego, powiązana z promocją singla Sexuality, który do sklepów trafił w lutym. Nakład pisma wyniósł aż 130 tysięcy egzemplarzy i ukazał się w dwóch wersjach okładkowych, co jest ewenementem w tym segmencie pism.

Wówczas Górniak niespodziewanie rozstała się z Mathplanete i porzuciła pomysł nagrywania muzyki klubowej, rozpoczynając prace nad nowym albumem popowym. Pierwszym efektem współpracy było wzięcie udziału w czerwcu 2006 roku, w konkursie premier na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie Górniak zaprezentowała piosenkę „Cygańskie serce”. Utwór zajął drugie miejsce w głosowaniu publiczności, przegrywając jedynie z zespołem Virgin. W listopadzie 2006 roku nastąpiło premierowe zaprezentowanie singla „Loving You”, który wśród fanów zaostrzył apetyt na nową płytę wokalistki. W styczniu 2007 roku Edyta zaśpiewała kolejny filmowy temat, tytułową piosenkę do hiszpańskiego animowanego filmu Smocze Wzgórze.

Od marca do grudnia 2007 roku wokalistka zasiadała w jury programu Jak Oni śpiewają? telewizji Polsat, w którym gwiazdy seriali telewizyjnych walczyły o kontrakt płytowy. W październiku ukazał się pierwszy od pięciu lat studyjny album Edyty E·K·G, promowany singlem "List", będącym polskojęzyczną wersją utworu "I Surrender" Céline Dion. Utwory zamieszczone na płycie zaskakiwały słuchaczy nowym brzmieniem oraz aranżacjami autorstwa Dariusza Krupy. Ponadto sama Edyta zadebiutowała tutaj jako autorka niektórych tekstów. Albumowi towarzyszyła 40-stronicowa książka z tekstami piosenek, ilustrowana bogatym materiałem fotograficznym ukazującym Edytę Górniak w obiektywie Tomasza Drzewińskiego. Już w kilka dni od premiery płyta zdobyła status złotej, po miesiącu - platynowej płyty. 31 grudnia Edyta wystąpiła na koncercie sylwestrowym, organizowanym przez telewizję Polsat w Krakowie. Artystka wykonała swoje wersję przebojów "Aleja gwiazd" Zdzisławy Sośnickiej oraz "I feel good" Jamesa Browna.

W styczniu 2008 w Programie I Polskiego Radia artystka oficjalnie potwierdziła, że planuje trasę koncertową promującą płytę E·K·G. Piosenkarka ma w planach również wydanie płyty DVD z tej trasy. Edyta Górniak jest nominowana do Telekamer 2008 w kategorii "muzyka"